Sara in Sri Lanka: februari 2012

Intussen zijn er 3 maanden voorbij en ben ik dus in de helft van mijn stage in Sri Lanka.

De laatste maand heb ik niet veel tijd gehad om een nieuwe blog te schrijven aangezien we enkele grotere taken moesten afleveren voor school. We moesten een tussentijds stagerapport schrijven, een voorstel uitwerken voor ons onderzoek in het kader van de bachelorproef en een Engels boek lezen geschreven door een Sri Lankaanse schrijver. Ik heb dus niet stil gezeten.

Terwijl het bij jullie alsmaar kouder wordt begint hier de temperatuur net te stijgen. We werden gewaarschuwd dat het vanaf februari heel warm zou zijn en dat voelen we nu ook! Gelukkig zijn er hier in Kandy enkele hotels waar je tegen betaling kan gaan zwemmen. Die afkoeling is wel nodig.

Tijdens het bezoek van onze leerkrachten in december werd er beslist dat we niet zouden verhuizen naar Beruwela in het midden van onze stageperiode. We blijven dus nog 3 maanden langer in Kandy. In het kader van onze stage was dit een betere optie. 3 maanden is echt kort om iets te bereiken. Ik merk nu ook dat ik na 3 maanden eindelijk alles door heb en wat routine begin op te bouwen. Het uitvoeren van mijn onderzoek voor mijn bachelorproef zal nu ook veel gemakkelijker worden.

Ik ga wel 2 dagen per week op een ander project in Kandy ook beginnen werken in combinatie met de stage in het project waar ik tot nu toe al heb gewerkt. Het nieuwe project, The Blue Rose, is een schooltje voor mentaal gehandicapte kinderen waar ik les zal geven. Ik merkte in het project waar ik tot nu toe stond dat ik wel graag werk met gehandicapte kinderen. Momenteel denk ik er over na of het niet interessant voor mij kan zijn om in België in het bijzonder onderwijs te starten. Deze stage zal me dus helpen in het nemen van een beslissing. Voor mijn onderzoek zal ik heel wat materiaal kunnen verzamelen in ‘The blue rose’ want ik heb beslist dat ik zal onderzoeken hoe toegankelijk de scholen in Sri Lanka zijn voor kinderen met een handicap.

Deze maand heb ik enkele grote giften gedaan met het benefietgeld. Het is niet de bedoeling dat ik elke week met cadeautjes blijf komen. Daarom heb ik dit wat gebundeld. Ik startte deze maand met een lessenreeks over het alfabet. Elk kind kreeg een eigen oefenboekje. Aangezien de kinderen zo graag tekenen en kleuren, maar hier eigenlijk het materiaal niet voor hebben, heb ik elk kind een tekenpakketje gegeven. In het pakketje zat een schetsboek, kleurpotloden, wasco’ s, 2 tekenpotloden, een gom, een slijper, een balpen, een latje en een notaboekje. Ik vroeg raad aan de leerkrachten en opvoedsters wat er nodig was in het project. Ze hadden geen eigen cassetterecorder meer. Die leenden ze elke keer van de school of van de buren. Daarom kocht ik hen een draagbare cd-speler en cassettespeler. De meisjes hadden geen tafel om aan te eten. Ze aten hun rijst en curry’ s op de schoot. Voor hen kocht ik dus 2 tafels en 8 stoelen. De leerkrachten en opvoedsters wilden niet dat ik de spullen zomaar gaf. Ze organiseerden dus een heel programma. Ik voelde me wel wat gegeneerd. Ik moest mijn saree aandoen en er werden speeches gegeven. Elk kind werd afgeroepen en de leerkracht gaf dan een goede kwaliteit van het kind (behulpzaam, creatief, …). Ik mocht hen dan telkens een pakketje afgeven. De oprichtster van het Women Development Center gaf ik 50 000 rupee voor algemene onkosten zoals het herstellen van de waterleiding, lonen van de leerkrachten, … Tegen het einde van de stage zal ik nog wel wat schenken. Ook in ‘The blue rose’ ben ik nog aan het bekijken wat de noden zijn.

De lessen over het alfabet zijn een groot succes. Op een middag waren er enkele kinderen naar mij gekomen en ze zeiden ‘Pantije, pantije’. Ik wist niet wat ze bedoelden. Daarom ging ik even naar de leerkracht om te vragen wat dat betekende. Ze zei me: ‘That means class.’. Toen ik terugkwam bij de jongens waren ze verdwenen. Ik ging even kijken in hun gebouw en blijkbaar hadden ze alle tafels al klaar gezet en zaten ze klaar voor de les. Hun motivatie is dus groot!

Anneleen haar mama was op bezoek en ik maakte samen met hen een uitstap naar Dambula en Sigirya. In Dambula zijn er tempels in de rotsen en Sigirya is een oude stad gebouwd boven op een reusachtige rots. Het was een mooie trip!

Bezoek aan Dambulla en Sigirya